Coşkun Özdemir Anı Sayfası

Foto Galeri Genişlet Daralt

Fotoğraf Ekle

Video Galeri Genişlet Daralt

Video Ekle

Son Yaşadığı Yer
-

Çalıştığı Kurumlar Genişlet

Okuduğu Okullar Genişlet

Anılarınızı paylaşabilir ya da onu anabilirsiniz

Fotoğraf veya Video Yükle

Üye Girişi

Bu anı sayfası 11.08.2026 tarihinde özlem Erol tarafından oluşturulmuştur.

Yusuf Nazım paylaştı

11.08.2026

10 Ağustos 2026, Seferihisar, öğlen suları. 90 yaşındaki annem, Coşkun Hoca'yı arasana dedi. En son bir ay önce görüşmüştük. Telefonda keyifli bir sohbet olmuştu. Ne zaman geliyorsun demişti bana. Hadi gel, topla çocukları, görüşelim… Anneme olur, akşam aray... 10 Ağustos 2026, Seferihisar, öğlen suları. 90 yaşındaki annem, Coşkun Hoca'yı arasana dedi. En son bir ay önce görüşmüştük. Telefonda keyifli bir sohbet olmuştu. Ne zaman geliyorsun demişti bana. Hadi gel, topla çocukları, görüşelim… Anneme olur, akşam arayayım dedim… Akşam arayamadım… Ölüm haberi geldi onun. 37 Yıllık dostum, hocam, büyüğüm, doktorum, babam, yoldaşım, tüm kas hastalarının umudu, dert ortağı, sığınağı o eşsiz insanın ölüm haberi geldi! Halbuki söz vermişti bana. Daha geçen ay, üç yıl kaldı demiştik. Bak, yedi yıl geçti, üç yıl kaldı. 100. doğum gününü kutlayacaktık onun. Oysa o gitti! Bir daha gelmemek üzere gitti! Bu dünyayı, bizleri, ülkeyi, tıp dünyasını, kas hastalarını yalnız bıraktı ve gitti! Öyle çok anısı kaldı ki geride, yazsam, kitaplar dolusu olur. Hele bir nefes alayım, yazacağım. “Giderek” diye başlayan hep nasihatler veriyordun bize hocam. Demek doğru söylüyordun…Üç yıl daha bekleyemedin mi Hocam? Daha 100. doğum gününü kutlayacaktık senin. Kutlamanın organizasyonunu yine ben yapacaktım. Ne olur, az daha bekleseydin be Hocam! Akşam arayacaktım seni; Haydi gel, çocukları topla, buluşalım diyecektin sen, buluşacaktık yine İstanbul'da, ekmek arası balık yiyecektik belki Yeniköy’de, belki Baltalimanı’nda… Oysa sen gittin! Habersizce gittin! “Giderayak” bana bunu nasıl yaparsın hocam? Yusuf Nazım Devamını oku